“ - Я кахаў яе ды страціў. З іншым хораша жыве. Як прымусіць зноўку плакаць? Раздражняе смех яе!”
“- Пі хутчэе зелле з мёдам. Змые з усёй жыцці атруту. Развітайся з тым праклёнам - Больш ня вымавіць ні гуку!”
Дурань выпіў усё да кроплі, Ня жадаючы цягнуць, Намачыў рот тым сіропам І спыніў вакол усё чуць...
“ - Я любил её да потерял. С другим хорошо живёт. Как заставить снова плакать? Раздражает смех её!” “Пей быстрее зелье с мёдом. Смоет со всей жизни яд. Попрощайся с тем проклятьем - Больше не произнесёт ни звука!”
Глупец выпил всё до капли, Не желая тянуть. Намочил рот тем сиропом - И прекратил вокруг всё слышать.
|